Ellen ten Damme

Om bij het Kennemertheater te komen, bleek nog niet makkelijk. Althans voor mij was het niet gemakkelijk. Ik had keurig rekening gehouden met een kwartier parkeer- en looptijd, maar dat was natuurlijk veel te kort. De parkeerterreintjes om het theater heen waren vol, dus er zat niks anders op dan de auto verder weg te parkeren.

En dan daarna het theater vinden. Prompt de verkeerde kant oplopen, andere weg terug kortom volkomen verloren rondlopend, zoekend, niemand ziend halloooo Beverwijkers, waar zijn jullie? “ I am not from here “ zegt de jonge man en ook de man verderop bromt wat in het Pools of Roemeens of zoiets. Daar sta ik dan. Google Maps zegt dat het nog 4 minuten is met de auto .Ik blijf maar vragen en vragen en eindelijk zie ik het theater.

“Mag ik nog naar binnen? Vraag ik aan de gastvrouw. “ jahoor, zegt zij” dat bepaalt de artieste zelf en in dit geval is dat Ellen en van haar mag het altijd.” Ze begeleidt me allervriendelijkst naar een zeer goede plek op rij 7. Mijn eigen plaats op rij 1 is nu onbereikbaar en ik vind , dat ik blij mag zijn met zo een goede service. Een half uur nee drie kwartier te laat. Het is al 9 uur . Ik voel gelijk al een super warm dankbaar gevoel naar Ellen. “ zie je” zij is natuurlijk ook vaak te laat of heeft daar net als mij, heel veel problemen mee . Daarom begrijpt zij dit. “.Regelmatig kom ik overal te laat en ik doe er erg veel moeite voor om dit tegen te gaan. Helaas klopt mijn planning vaak niet en loopt het Altijd weer anders.

Ellen kan Alles. Dansen, zingen,acrobatiek, grapjes maken, piano spelen, viool spelen, gitaar spelen, Frans, Duits, Arabisch ( beetje dan) en nog veel meer wat ik niet weet.Ze heeft een kraai gehad, is maatschappelijk bewust, wars van aanstellerij, heeft in films gespeeld , in Cirque de Soleil, in The passion meegedaan, ik zag haar duiken in een filmpje, rocken in een band, operette zingen en daarbij is ze bloedmooi om te zien.

De voorstelling Casablanca loopt nog steeds en was echt fantastisch

Omdat ik het begin gemist had, ben ik nog eens geweest in Rotterdam met mijn zusje. Die had er een hard hoofd in , omdat ze eigenlijk Ellen ten Damme niks vond.
Inmiddels is zij ook om. “ wat een geweldig mens en wat een geweldige show” waren ook haar woorden. Na afloop was er weer tijd voor een praatje en een foto. Ook zo leuk van Ellen, dat ze altijd haar publiek na afloop nog even komt begroeten. Natuurlijk wil ze ook haar cd,s en platen verkopen, maar ze is ook aardig als je niets koopt.
Ik mag niet meer over haar schrijven. Het gaat een enge kant op, deze verering. Ik heb nog net geen poster aan mijn muur, zoals ik vroeger van Michael Jackson had. En ABBA.

Maar met Ellen is het anders. Ik wil gewoon kunnen wat zij kan. Maar ik kan helaas niet zingen ( misschien een jazz nummer met een kroeg doorrookte stem) , kan wel dansen op de vogeltjesdans, leer mezelf piano met Cor Bakker , zing wel Frans maar spreek het niet, en ik spreek wel Duits maar zing het niet. Ook Arabisch dansen zal een hele kluif worden.
Ik hoorde haar ooit zingen dat zij niet leeft om te dromen, maar haar droom leeft.
En dat doet het hem!

Zij leeft haar droom, dat maakt mij onrustig.

# Datwilikook!

Voorlopig kan ik van zo een leven alleen maar dromen……

Best zielig! Ben ik……🤔😉

Create your website at WordPress.com
Get started
%d bloggers like this:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close